Poczucie bezpieczeństwa czy prywatności? Która z tych potrzeb była dominująca i skłoniła ludzi do podjęcia wysiłku stworzenia nowego wynalazku? Trudno to teraz określić, jednak można się domyślać, że większy wpływ miało jednak bezpieczeństwo. Świat kilka tysięcy lat temu był bardziej wrogi, dlatego ludzie chcieli chronić to, co było dla nich najcenniejsze.

Pierwsze wzmianki, i zarazem jedne z pierwszych konstrukcji, pojawiły się w starożytnym Egipcie.  Zapiski starożytnych były instrukcjami dotyczącymi budowy wejść do świątyń władców. Wówczas budowano wrota,  jedno- lub dwuskrzydłowe, każde składające się z osobnego, jednolitego,  drewnianego płata.

Pomysły Egipcjan wykorzystały również inne kraje o odmiennych klimatach. Te, w których wilgotność powietrza była znacznie wyższa, wypracowały własne metody, zmieniając pomysły egipskich budowniczych. W celu ochrony stosowano znane nam do dziś ramy drzwiowe, a do ich tworzenia wykorzystywano drewno - dębowe, oliwne, cedrowe bądź cyprysowe. Do zamocowania używano trzpieni, które umieszczano u dołu i u góry ówczesnych drzwi.

Najstarsze wrota, które powstały około 2000 lat przed naszą erą, można oglądać w British Museum. Zostały znalezione w Nippur w Mezopotamii, a materiał użyty do ich wykonania to diabaz.